Spór udziałowców o rozwój firmy

Przyszłość kieleckiego centrum wystawienniczego rozstrzygnie się na sali sądowej. O kontrolę nad targami zabiegają usilnie władze samorządowe miasta

Spór o funkcjonowanie Targów Kielce toczą dwaj główni udziałowcy - Międzynarodowe Targi Poznańskie (MTP) i samorząd miasta. Chociaż obaj wspólnicy mają po 49 proc. udziałów, to jednak dzięki uprzywilejowanej pozycji MTP mają decydujący głos na walnym zgromadzeniu wspólników i rozstrzygają o wszystkich strategicznych kwestiach.

Współpraca z poznańskim potentatem zaczęła szwankować przed dwoma laty, gdy MTP zdecydowały, że zysk, zamiast na rozwój kieleckiej spółki, trafi do wspólników w formie dywidendy. Podjęcie podobnej decyzji również w tym roku skłoniło władze miasta do złożenia pozwu w sądzie gospodarczym o wyłączenie MTP ze spółki. W sądowym pozwie miasto powołało się na art. 266 kodeksu spółek handlowych, który dopuszcza przymusowe wykluczenie wspólnika. - Chodzi o kilka milionów złotych, które co roku mogłyby trafiać na inwestycje. Przejmowanie tych pieniędzy przez udziałowców to blokowanie Targom Kielce możliwości rozwoju, takich jak projekt inwestycyjny "ściany wschodniej", który może przynieść spółce około 60 mln zł - przekonuje prezydent Kielc Wojciech Lubawski. Kielczanie krytykują również MTP za prowadzenie działalności konkurencyjnej i organizowanie imprez w tych samych branżach. Nieoczekiwanie przyznaje to nawet prezes Międzynarodowych Targów Poznańskich Bogdan Zalewski. - Z punktu widzenia MTP konkurencja jest wyniszczająca. 85 proc. imprez kieleckich jest tożsama z poznańskimi - mówił w sądzie gospodarczym prezes Zalewski. Nieoficjalnie kierownictwo MTP pogodziło się już z utratą udziałów w kieleckiej spółce. Strony ustaliły już nawet cenę odkupienia akcji na 24 mln 300 tys. zł, czyli prawie trzy razy więcej, niż MTP zapłaciły w 2000 r. za te akcje. By zapewnić możliwość sfinansowania zakupu, kieleccy radni na koniec kadencji zarezerwowali w budżecie miasta pieniądze na ten cel. - Jeżeli sąd zdecyduje 7 listopada o wyłączeniu MTP ze spółki Targi Kielce, to po uprawomocnieniu wyroku samorząd będzie miał tylko siedem dni na zapłatę, a po zbliżającym się zakończeniu kadencji nikt nie mógłby podjąć decyzji w tej sprawie - uzasadnia pośpiech Lubawski.

Decyzja sądu może pokrzyżować plany świętokrzyskiego posła PiS Przemysława Gosiewskiego,który jest zwolennikiem przejęcia udziałów w kieleckiej spółce targowej przez Skarb Państwa. Ta koncepcja była już rozpatrywana w resorcie skarbu, który ma swego przedstawiciela w MTP. Władze miasta patrzą jednak podejrzliwie na ten pomysł, obawiając się politycznych ingerencji z centrali.

Spółka Targi Kielce pojawiła się na polskim rynku wystawienniczym w 1993 roku, organizując Międzynarodowy Salon Przemysłu Obronnego. W ubiegłym roku przygotowała już 31 imprez, w których wzięło udział 4000 wystawców, w tym 1000 zagranicznych. Obecnie zajmuje pozycję wicelidera - za Międzynarodowymi Targami Poznańskimi. Targi Kielce dysponują drugą pod względem wielkości w kraju własną powierzchnią wystawową. Udział firmy w polskim rynku targowym wynosi 17 proc.

http://www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_061106/ekonomia/ekonomia_a_18.html[img][/img]

Mam to samo:

...
Received: from imf24aec.mail.bellsouth.net (imf24aec.mail.bellsouth.net
[205.152.59.72])
 by szu.pl (Listonosz z szu.pl) with SMTP id 2508E61D78

Received: from ibm70aec.bellsouth.net ([65.81.79.25])
          by imf24aec.mail.bellsouth.net with ESMTP
          id

Received: from TermServer ([65.81.79.25]) by ibm70aec.bellsouth.net
          with SMTP

Subject: Program konferencji: 12-13 listopada 2005 r., Ukraina, Lwow, Hotel
"Sputnik"

MIME-Version: 1.0
Content-Type: text/html;
 charset="iso-8859-2"
Content-Transfer-Encoding: 7bit

Międzynarodowe Centrum Informacyjno - Konsultingowe "ICIC", Kijów, Ukraina.

     Ukraiński prezydent zaprosił europejskich inwestorów do wzięcia udziału
w wielkich projektach inwestycyjnych na Ukrainie (w tym w strategicznie
ważnym konsorcjum powołanym do zarządzania ukraińskimi rurociągami
tranzytowymi). Prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko zapowiedział
przygotowanie "mapy drogowej" współpracy gospodarczej z Polską oraz
wprowadzenie na Ukrainie rozwiązań prawnych służących ułatwieniu prowadzenia
działalno ci gospodarczej. W Ukrainie tworzy się dzi  nowoczesny europejski
rynek - powiedział Juszczenko - Zwracam się do was jako Prezydent: pomóżcie
Ukrainie, a ujrzycie wspaniały, europejski naród .
VIII Szczytu Gospodarczego Polska-Ukraina z udziałem Prezydentów Aleksandra
Kwa niewskiego i Wiktora Juszczenki

           W związku z dużym zainteresowaniem Międzynarodową konferencją,
którą organizuje  we Lwowie Międzynarodowe Centrum Informacyjno -
Konsultingowe "ICIC", Kijów dla firm z Ukrainy, Polski i Rosji i która
wy wietla najważniejsze pytania w polityce, ekonomice i gospodarce Ukrainy
na dzień bieżący  i z tego powodu  organizujemy szereg konferencji we Lwowie
(okolo 70-80 uczestników z Ukrainy, Polski, Rosji na każdej konferencji).

XVI  Międzynarodową  polsko - ukraińsko - rosyjską konferencję
na temat  Polsko-Ukrainski Projekt Współpracy Gospodarczej

INWESTYCYJNE INTERESY
za granicą:
Twoja firma na Ukrainie
Ukraińskie przepisy są przychylne zagranicznym inwestorom. Utworzenie w tym
kraju własnego przedstawicielstwa lub filii przedsiębiorstwa nie jest sprawą
trudną, o ile oczywi cie zna się tamtejsze przepisy.

     Ponadto w handlu międzynarodowym głównie liczą się sprawdzone kontakty
handlowe, często oparte o osobiste kontakty, liczy się profesjonalny
marketing, do wiadczenie handlowe, znajomo ć okre lonych procedur. Dlatego
też Międzynarodowe Centrum Informacyjno - Konsultingowe "ICIC", Kijów,
Ukraina na bazie kontaktów z do wiadczonymi praktykami posiadających
wieloletniego do wiadczenie i praktykę w zakresie handlu zagranicznego,
przepisów celnych, bankowo ci, księgowo ci itd. którzy wiele lat przepracują
w renomowanych centralach handlu zagranicznego, ministerstwach  lub w
firmach handlowych i posiadają odpowiednią wiedzę odno nie obsługi
transakcji międzynarodowych - uruchomiła w tym roku 2005 cykl konferencji
(prowadzone  są z 2002 roku) dotyczących tego, jak ma wyglądać organizacja
wej cia polskiej firmy na Ukrainę i jak przedstawią się na tym rynku
    Konferencje są skierowane do firm, które zamierzają nawiązać kontakty
handlowe i produkcyjne z ukraińskimi partnerami, do osób zamierzających
założyć tam własną firmę oraz do tych, którzy już tam są, a nie rozumieją
zbytnio realiów.

12-13 listopada  2005 r., Lwów, Hotel  "Sputnik"
(zakwaterowanie od 11 listopada  2005 roku)

     Program konferencji skierowany jest do:
*wła cicieli i dyrektorów firm i przedstawicielstw, instytucji i
organizacji* przedstawiciele małych,  rednich i dużych przedsiębiorstw,*
kadry zarządzającej,* kierowników działów zbytu, * specjalistów w zakresie
marketingu i handlu, zainteresowanych zbytem towarów i usług na Ukrainę, a
także założeniem przedstawicielstwa, przedsiębiorstwa, spółki, filii.
     Konferencja prowadzona będzie w języki rosyjskim z bezpo rednim
tłumaczeniem na język polski.

Osoba odpowiedzialna: Wiktoria Swięcicka - Dyrektor ds.  współpracy z
zagranicą Centrum "ICIC" - znajomo ć języka polskiego, rosyjskiego,
ukraińskiego.

Referenci konferencji: Przedstawiciel Urzędu Celnego Ukrainy,  specjalista z
Ministerstwa Gospodarki Ukrainy,  prawnicy, przedstawicieli Banku  AVAL ,
przedstawicieli Banku  Kredyt Bank ,  eksperci z przepisów celnych,  z
przepisów prawnych i gospodarczych, Windykator Osman, Holwek i Wspólnicy Sp.
z o.o.
(Siedem referentów)

1. Specyfika rynku ukraińskiego. Zasady prowadzenia działalno ci
gospodarczej.
2. Prawo na Ukrainie - podstawa każdej działalno ci. Organizacyjno-prawne
aspekty stosunków   między państwem, a Inwestorem zagranicznym.
3. Stałe przedstawicielstwo nierezydenta na Ukrainie (w tym: tworzenie i
rejestracja,   działalno ć, opodatkowywanie). Tworzenie przedsiębiorstw
produkcyjnych.
  Zakładanie przedstawicielstw zagranicznych podmiotów gospodarczych.
Filie - tworzenie, rejestracja, działalno ć. Nowy kodeks Handlowy.
4. Nowy Kodeks Cywilny i zastosowanie go przy prowadzeniu biznes
działalno ci na Ukrainie.   Podatki i opłaty ogólnokrajowe(płatno ci
obowiązkowe).
5. Obrot nieruchomo ciami. Moratorium na sprzedaż gruntów do 1 stycznia 2008
roku.
6. NOWY kodeks celny Ukrainy. Praktyczne omówienie zmian w 2005 roku.
Prawo Celne - informacje dot. importu, eksportu oraz przepisów dotyczących
tranzytu.
7. Kontrola  celna i regulacje celne. Transakcje barterowe. Dopuszczenie do
obrotu. Tranzyt.   Procedura składu celnego. Odprawa czasowa. Wywoz towaru.
Odpowiedzi na pytania uczestników  konferencji.
8. System bankowy na Ukrainie:otwieranie rachunku bankowego dla firm z
kapitałem zagranicznym,procedura formułowania międzynarodowych umów
handlowych i sposoby ich zabiezpieczenia, obowiązkowa forma kontraktów
handlu zagranicznego,rozliczenia związane z operacjami eksportowo -
importowymi. Główne wymagania zakonodawstwa walutowego na Ukrainie  co do
wykonania międzynarodowych tranzakcji.Zaciąganie kredytów zagranicznych
przez podmioty gospodarcze.
9. Umowy i kontrakty międzynarodowe - tryb zawierania oraz sposoby
negocjacji
*jak prawidłowo przygotować i zabezpieczyć umowy i kontrakty międzynarodowe?
*jakie są metody rozstrzygania sporów z podmiotem zagranicznym?
*jakie strategie negocjacyjne stosują partnerzy międzynarodowi i jak
osiągnąć nad nimi przewagę?
10. Procedura zakładania rachunku bankowego firmy z kapitałem zagranicznym
lub przedstawicielstwa na Ukrainie. Formy rozliczeń kontraktów handlu
zagranicznego w Ukrainie. Transakcje bankowe.
11. Sprawdzenie wiarygodno ci kontrahenta. SPRAWDZENIE PARTNERA HANDLOWEGO,
KONKURENTA
12. Sposoby działania w celu odzyskania wierzytelno ci z uwzględnieniem
metod przyspieszania procesu spłaty i procedury sądowej.Metody sprawdzania
rzetelno ci i wiarygodno ci płatniczej kontrahenta.Omówienie usług z zakresu
zabezpieczania transakcji handlowych. wiadczone usługi w zakresie
usprawnienia postępowania egzekucyjnego.

      Możliwość spotkania z przedstawicielami biznesu z Polski, Ukrainy,
Rosji - nie ma lepiej niż prawdziwa informacja o prowadzeniu biznesu z ust
referentów-praktyków i doświadczonych biznesmenów.

      Wycieczka *Lwow  stare miasto 13 listopada 2005 roku

      Cena za uczestnictwo w konferencji (bez VAT - konferencja zagraniczna)
1900, - PLN

DOJAZD WŁASNY (samolot, pociąg, autobus, samochód prywatny - przy hotelu
jest platny parking)

Dla drugiego i trzeciego uczestnika z jednej firmy przewidywana jest
zniżka - odpowiednio 5 i 7% .

UWAGA! Przy rejestracji dla uczestnictwa i opłatę faktury do 24 pażdziernika
2005 roku przysługuje się zniżka 3%.

W cenę wliczono:
*Pobyt w hotelu "Sputnik" - europejski standard (zakwaterowanie od 11
listopada 2005 roku - wymeldowanie 14 listopada 2005 roku .)
*Obsługa na konferencji *Informacje i konsultacje na konferencji *Usługi
tłumacza na konferencji -  tłumaczenie wystąpień referentów *Śniadania,
obiady i kolacje w restauracji hotelowej
*Poczęstunek  pod czas przerwy *Bankiet 12 listopada 2005 roku *Zbiór
materiałów drukowanych  Warunki dostępu do rynku oraz inne niezbędne
informacje dla polskich przedsiębiorców *Wycieczka we Lwowie 13 listopada od
17.00 do 20.00.

SPOSÓB ZGŁASZANIA UCZESTNICTWA - wysłanie zgłoszenia faksem: 00 38 (044)
455-99-99

- Telefonicznie pod nr - 0038 (067) 506-01-10   Wiktoria Swięcicka

UWAGA!!! Jeżeli macie Państwo pytania związane z tematami, które będą
poruszane na konferencji
prosimy o wcześniejsze przesłanie ich do organizatorow faksem : 00 38 (044)
455-99-99

     Zgłoszenie powinno zawierać nazwę firmy, adres, NIP, telefon, fax,
ewentualnie e-mail, nazwisko i telefon osoby odpowiedzialnej za wyjazd,
imiona i nazwiska uczestników i być wysłane faxem do organizatorów
konferencji. Po otrzymaniu zgłoszenia i jego rejestracji organizator
ukraiński wystawia i przesyła faxem fakturę za udział w konferencji, którą
uczestnicy powinni opłacić do dnia 08 listopada 2005 roku . Oryginał
faktury, umowę zostanie przekazany każdemu z uczestników w czasie
rejestracji 12 listopada 2005 roku.

     W 2003-2004-2005 roku  na konferencjach i biznes spotkaniach
organizowanych przez "ICIC" wzięli ...

więcej »

Początki polityki społecznej:
- Działalność charytatywna kościołów i gmin, organizowanie szpitali

Początki współczesnej polityki społecznej:
- Przyspieszony rozwój społeczny i związane z nim wyzwania
- Wczesny kapitalizm i jego ekspansja,
- Industrializacja i urbanizacja, kwestia robotnicza
- Pierwsze państwowe instytucje polityki społecznej powstają w Niemczech w XIX wieku (lata 1883-1889) w postaci obowiązkowych ubezpieczeń (ubezpieczenia chorobowe, wypadkowe, renty i emerytury)
- Twórca nowoczesnej polityki społ.: Otto von Bismarck
- 1873 r. powstanie organizacji Verein fur Socialpolitik

POLSKIE TRADYCJE

-Franciszek Skarbek (1792 – 1866)
-Józef Supiński (1804-1893)
-Ludwik Krzywicki (1859-1941)
-Helena Radlińska (1876-1939)
-Konstanty Krzeczkowski (1879-1939)

-1918 r. – powstanie Instytutu Gospodarstwa Społecznego
-1924 r. – Polskie Towarzystwo Polityki Społecznej
-1931 r. – Instytut Spraw Społecznych

• Polityka społeczna - sfera działania państwa oraz innych ciał publicznych i sił społecznych, która zajmuje się kształtowaniem warunków życia ludności oraz stosunków międzyludzkich (zwłaszcza w środowisku pracy i zamieszkania)
A.Rajkiewicz 1973 r.

• Celem polityki społecznej jest stworzenie instytucji oraz ustawodawstwa, które największej liczbie ludzi zapewnią stale rosnący udział w rezultatach produkcji i dobrach cywilizacji.
Z.Daszyńska – Golińska 1933 r.

• Polityka społeczna to działalność państwa, samorządów i organizacji pozarządowych zmierzająca do kształtowania ogólnych warunków pracy i bytu ludności, prorozwojowych struktur społecznych oraz stosunków społecznych opartych na równości i sprawiedliwości społecznej sprzyjających zaspokajaniu potrzeb społecznych na dostępnym poziomie
A.Kurzynowski

• Polityka społeczna to działalność państwa, samorządów i organizacji pozarządowych, której celem jest poprawa położenia materialnego, asekuracja przed ryzykami życiowymi i wyrównywanie szans życiowych grup społeczeństwa ekonomicznie i socjalnie najsłabszych.
J. Auleytner

Polityka społeczna jako dyscyplina naukowa – teoria naukowa oraz określenie metodologii i metod badawczych, zajmujących się zagadnieniami potrzeb materialnych i duchowych człowieka oraz grup społecznych na określonym etapie rozwojowym państw, z uwzględnieniem uwarunkowań geofizycznych i kulturowych
S.Czajka

Polityka społeczna jako działalność praktyczna – działalność państwa i organizacji społecznych w dziedzinie kształtowania warunków bytu i pracy, zmierzających do optymalnego zaspokojenia indywidualnych i społecznych potrzeb.
J.Rosner

Cele polityki społecznej:
• wyrównywanie warunków życia i pracy poprzez zaspokajanie potrzeb grup ludności;
• zapewnienie równości w korzystaniu z praw obywatelskich;
• usuwanie nierówności społecznych;
• kształtowanie stosunków społecznych;
• zabezpieczenie przed ryzykami życiowymi.

,,Celem polityki społecznej jest niewątpliwie przyczynianie się do powstawania postępu społecznego”.

ŹRÓDŁO POLITYKI SPOŁECZNEJ:

Kwestia społeczna
zaistnienie problemu nękającego duże grupy ludności, zagrażającego szerszym zbiorowościom
i powodującego deformacje w całym rozwoju społecznym

Zakres polityki społecznej:

Ujęcie szersze:
Ogół potrzeb ważnych dla funkcjonowania jednostek, rodzin i społeczeństwa
Ujęcie węższe:
Polityka w wymiarze socjalnym (świadczenia socjalne w postaci pieniężnej, rzeczowej lub usług dla różnych kategorii ludności)

W zakres przedmiotowy polityki społecznej jako działalności praktycznej wchodzą:
potrzeby związane ze sferą bytu, potrzeby sfery pozamaterialnej oraz potrzeby o charakterze psychospołecznym.

Doktryny polityki społecznej:

• Doktryna liberalna – opiera się na systemie własności prywatnej, szeroko pojętej wolności oraz na dążeniu do bogactwa. Zakłada nierówność społeczną, elitaryzm i indywidualizm, a także rozwój przedsiębiorczości.

• Doktryna socjalistyczna – kształtowana na gruncie krytyki kapitalizmu. Odrzuca nierówność społeczną na rzecz zasady równości i wspólnej własności oraz powszechności w zakresie dostępu do usług systemu świadczeń socjalnych. Przyjmując zasadę pełnego zatrudnienia głosi ideę awansu całego społeczeństwa.

• Doktryna społeczna Kościoła – związana z wypowiedziami papieży i oficjalnymi dokumentami będącymi efektem ich przemyśleń i poglądów. Opiera się na zasadach: dobra wspólnego, solidarności, pomocniczości, uczestnictwa.
• Encykliki papieskie:
• Leon XIII - Rerum Novarum (1891 r.)
• Pius XI – Quadragesimo Anno (1931 r.)
• Jan XXIII – Mater et Magistra (1961 r.)
• Jan XXIII – Pacem in Terris (1961 r.)
• Paweł VI – Populorum Progressio (1967 r.)
• Jan Paweł II – Laborem Exercens (1981 r.)
• Jan Paweł II – Sollicitudo Rei Socialis (1987 r.)
• Jan Paweł II – Centisimus Annus (1991 r.)

• Zasady społecznej nauki Kościoła:
• zasada dobra wspólnego
• zasada solidarności
• zasada pomocniczości
• zasada uczestnictwa
• zasada proporcjonalnego rozwoju

MODELE POLITYKI SPOŁECZNEJ
Podejście ilościowe:jak duże środki państwa przeznaczają na politykę społeczną ?
Podejście jakościowe
Kryteria:
- uwarunkowania dostępu do świadczeń i usług
- selektywność lub powszechność ochrony socjalnej
- jakość i poziom świadczeń i usług
- rola władz publicznych w zaspokajaniu podstawowych potrzeb obywatel
i- zakres i cele polityki rynku pracy (prawo do pracy czy prawo do zasiłku)
- sposoby finansowania programów socjalnych

Richard Titmuss
modele polityki społecznej:
• model marginalny (rezydualny) – potrzeby ludzi są zaspokajane w oparciu o rynek prywatny lub rodzinę
• model instytucjonalno-redystrybucyjny – polityka społ. jest integralną instytucją w ramach danego społeczeństwa, która gwarantuje powszechny dostęp do świadczeń i usług, opierając się głównie na kryterium potrzeb.
• model motywacyjny (służebny, wydajnościowy) – programy socjalne są traktowane jako ważny dodatek do gospodarki. Pełnią wobec niej rolę służebną.

Gosta Esping - Andersen
modele polityki społecznej:
• model liberalny
• model konserwatywno - korporacyjny
• model socjaldemokratyczny

doktryny polityki społecznej : ,,kompleksy teoretyczno – normatywne, zawierające koncepcje kształtowania stosunków społecznych w oparciu o przyjęte systemy wartości”.
J.AULEYTNER

modele polityki społecznej:
• podwójny sens:
• - odnoszą się do rzeczywistej polityki prowadzonej w różnych krajach
• - są oderwane od praktyki, stanowią konstrukcje logiczne pożądanych lu możliwych do realizacji strategii polityki społecznej

model marginalny (d. liberalna)
• zasada ,,polegania na sobie”
• każdy obywatel powinien sam rozwiązywać problemy socjalne poprzez własną przezorność, rozwagę, zapobiegliwość i oszczędność
• główne podmioty polityki społecznej, to (w kolejności): jednostka, rodzina, organizacje pozarządowe, państwo – jako ostateczność
• Pozapaństwowe podmioty p. społecznej działają na zasadzie dobrowolności;
• Państwowa p. społeczna ma charakter selektywny – skierowanie do grup znajdujących się w najgorszej sytuacji, świadczenia o charakterze doraźnym;
• Podstawową instytucjonalną formą zabezpieczenia przed ryzykiem społecznym są ubezpieczenia prywatne;

model motywacyjny ( d. socjalliberalna):
• Szersza ingerencja w sprawy socjalne obywateli;
• Państwowa p. społeczna opiera się na zasadzie pomocniczości i ma charakter głównie uzupełniający względem inicjatyw oddolnych podejmowanych przez jednostki, organizacje społeczne, wyznaniowe, oraz inne osoby prawne;
• Uzależnienie prawa do pomocy i świadczeń socjalnych od statusu danej osoby na rynku pracy
• Główna forma zabezpieczenia to powszechne, obowiązkowe ubezpieczenia socjalne

• Model instytucjonalno-redystrybucyjny
(d. socjaldemokratyczna):
• Zasada „społecznej odpowiedzialności”
• – społeczeństwo a nie jednostka ponosi odpowiedzialność za zapewnienie dobrobytu i bezpieczeństwa każdemu obywatelowi;
• Dystrybucja dochodów dokonywana przez rynek jest niesprawiedliwa i powinna być oparta na kryteriach etyczno-moralnych;
• Regulatorem dystrybucji dochodów jest państwo, które działa w tej sferze za pomocą systemu podatkowo-transferowego;
• P. społeczna ma charakter uniwersalny i powszechny – dąży się do zapewnienia wszystkim jednostkom jednakowego dostępu do świadczeń socjalnych;
• Hierarchia podmiotów p. społecznej:
- państwo, podmioty pozapaństwowe (uzupełniają działania państwa);

Podejście ilościowe:
• jak duże środki państwa przeznaczają na politykę społeczną ?
Podejście jakościowe
• Kryteria:
• - uwarunkowania dostępu do świadczeń i usług
• - selektywność lub powszechność ochrony socjalnej
• - jakość i poziom świadczeń i usług
• - zakres i cele polityki rynku pracy (prawo do pracy czy prawo do zasiłku)
• - sposoby finansowania programów socjalnych

Richard Titmuss (1975)
3 modele polityki społecznej:
• model marginalny (rezydualny) – potrzeby ludzi są zaspokajane w oparciu o rynek prywatny lub rodzinę
• model motywacyjny (służebny, wydajnościowy) – programy socjalne są traktowane jako ważny dodatek do gospodarki. Pełnią wobec niej rolę służebną.
• model instytucjonalno-redystrybucyjny – polityka społ. jest integralną instytucją w ramach danego społeczeństwa, która gwarantuje powszechny dostęp do świadczeń i usług, opierając się głównie na kryterium potrzeb.

Göstra Esping-Andersen (1990)
3 modele (reżimy) polityki społecznej:
• model liberalny
• model konserwatywno – korporacyjny
• model redystrybucyjny

4 zasady, które stanowią fundament modelu motywacyjnego:

• zasada socjalnych zobowiązań państwa
• zasada solidarności
• zasada subsydiarności
• zasada współfinansowania

podmioty polityki społecznej to wszystkie organy, instytucje i organizacje, których zadaniem jest kształtowanie zasad polityki społecznej i realizacja ich celów.

Podmioty państwowe mają za zadanie porządkowanie życia społecznego, tworzenie osłon socjalnych na poziomie ekonomicznych możliwości budżetu. Ich zadaniem jest także wyrównywanie szans życiowych zgodnie z zasadą konstytucyjnej sprawiedliwości
Podmioty pozapaństwowe mają na celu wszechstronne uzupełnienie działań państwa na rzecz grup najsłabszych ekonomicznie.

Globalne - to wszystkie organizacje międzynarodowe, które w swoim zasięgu działania mają określone kwestie socjalne występujące w skali globalnej
Regionalne - obejmują swoim zasięgiem i działaniem obszar kontynentu
Krajowe (narodowe) - są to osoby prawne działające w skali danego kraju (organizacje publiczne i organizacje pozarządowe)
Lokalne - czyli działające na obszarze określonego terytorium wsi czy też gminy, powiaty

Charakterystyka podmiotów o zasięgu krajowym
Rodzaje podmiotów polityki społecznej
podmioty ustawodawcze polityki społecznej:
Sejm i Senat
Sejm
Komisja Polityki Społecznej i Rodziny,
Komisja Łączności Polaków za Granicą,
Komisja Edukacji Nauki i Młodzieży,
Komisja Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej
Komisja Zdrowia, Komisja Mniejszości Narodowych i Etnicznych.
komisje nadzwyczajne, np. komisja do spraw kodeksu pracy.
Senat
komisja polityki społecznej i zdrowia,
komisja nauki, edukacji i sportu,
komisja samorządu terytorialnego i administracji państwowej,
komisja do spraw emigracji i Polaków za granicą.

podmioty wykonawcze polityki społecznej :
Prezydent
Premier
Minister Finansów
Minister Pracy i Polityki Społecznej
Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej podlegają:
- ZUS
- Centralny Instytut Ochrony Pracy oraz Instytut Pracy i Spraw Socjalnych
- Centrum Rozwoju Służb Społecznych
- Główna Biblioteka Pracy i Zabezpieczenia Społecznego
- OHP
- Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych
Minister Zdrowia
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Minister Sprawiedliwości
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Podmioty kontrolne polityki społecznej:
NIK
Państwowa inspekcja pracy
Rzecznik Praw Obywatelskich
Rzecznik Praw Dziecka

Podmioty sądownicze polityki społecznej:
Trybunał konstytucyjny
Sądy pracy i ubezpieczeń społecznych
Sądy rodzinno – opiekuńcze

Pozapaństwowe podmioty polityki społecznej
Caritas
Krajowy Fundusz na Rzecz Dzieci
Monar
Polska Akcja Humanitarna
Polski Czerwony Krzyż
Polski Komitet Pomocy Społecznej
Towarzystwo im. Brata Alberta
Towarzystwo Przyjaciół Dzieci

Instrumenty polityki społecznej
INSTRUMENTY PRAWNE
Konstytucja RP z kwietnia 1997 roku czyli ustawa zasadnicza,
Kodeks pracy
Ustawodawstwo socjalne
od roku 1945 do 1989 funkcjonowały różnorodne akty prawne dostosowane do ustroju socjalistycznego.

Po 1989 wchodzą następujące, ważne z punktu widzenia polityki społecznej ustawy:
1) ustawa o państwowej inspekcji pracy z 6.03.1981,
2) ustawa o samorządzie terytorialnym z 8.03.1990,
3) ustawa o pomocy społecznej z 29.11.1990,
4) ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych z 27.08.1997,
5) ustawa o związkach zawodowych z 23.05.1991,
6) ustawa o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu 14.12.1994,
7) ustawa o niektórych formach budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw 26.10.1995,
8) ustawa o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym 6.02.1997,
9) ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii 24.04.1997,
10) ustawa o cudzoziemcach 25.06.1997,
11) ustawa o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności 28.08.1997,
12) ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych 13.10.1998.

INSTRUMENTY FINANSOWE

• Fundusz Ubezpieczeń Społecznych
• Fundusz Pracy
• Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych
• Państwowy Fundusz Rehabilitacyjny Osób Niepełnosprawnych
• Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (w skrócie KRUS)
• Krajowy Fundusz Mieszkaniowy
• Fundusz Rezerwy Demograficznej

ORGANIZACJA EUROPEJSKIEJ POLITYKI SPOŁECZNEJ

Podmioty ustawodawcze Polityki społecznej
1) Parlament Europejski,
2) Rada Europejska,
3) Rada Unii Europejskiej.

Rada Europy
• Europejska Karta Społeczna
• Europejski Kodeks Zabezpieczenia Społecznego
• Europejska Konwencja o Zabezpieczeniu Społecznym
• Europejska Konwencja o Pomocy Społecznej i Medycznej
• Europejska Konwencja o Statusie Prawnym Pracowników Migrujących

Parlament Europejski
Rada Europejska
Rada Unii Europejskiej

Podmioty wykonawcze polityki społecznej
Komisja Europejska
Europejski Bank Inwestycyjny.

podmioty doradcze polityki społecznej
Komitet Ekonomiczno Społeczny
Komitet do Spraw Zatrudnienia .

Podmioty kontrolne polityki społecznej
Rzecznik Praw Obywatelskich

podmioty sądownicze polityki społecznej
Europejski Trybunał Sprawiedliwości

Instrumenty finansowe
Europejski Fundusz Socjalny,
Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego,
Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnych.

Międzynarodowe podmioty polityki społecznej (skala MAKRO)

Organizacja Narodów Zjednoczonych
Celem ONZ jest utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, popieranie praw człowieka, rozstrzyganie sporów i rozwijanie stosunków między narodami.
Podstawą działania ONZ jest powszechna deklaracja praw człowieka z grudnia 1948 roku, w której występuje wiele uniwersalnych wartości angażujących ludzi do działania na rzecz sprawiedliwości w wymiarze globalnym.

Organizacje wyspecjalizowane ONZ to:
1) FAO ONZ - do spraw wyżywienia i rolnictwa,
2) UNESCO ONZ - do spraw oświaty, nauki i kultury,
3) WHO – Światowa Organizacja Zdrowia,
4) Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju.
5) UNICEF – Fundusz Pomocy Dzieciom

Międzynarodowa Organizacja Pracy

MOP opracowuje i uchwala międzynarodowe konwencje i zalecenia, których celem jest poprawa i ochrona warunków pracy i życia pracujących.

Najważniejsze cele i zadania MOP zostały ustalone w Deklaracji Filadelfijskiej uchwalonej w 1944 r.:
• poszanowanie wolności i godności i bezpieczeństwa ekonomicznego oraz równość szans wszystkich jednostek ludzkich bez względu na rasę, religię i płeć
• prymat celów socjalnych nad celami wyłącznie ekonomicznymi rozwoju kraju i jego polityki finansowej
• pełne zatrudnienie, czyli usunięcie źródeł bezrobocia
• sprawiedliwy udział pracujących w korzyściach z postępu w formie wzrostu płac, skracania czasu pracy i poprawy jej warunków
• uznanie prawa do rokowań zbiorowych oraz współpracy pracodawców i pracowników dla stałej poprawy organizacji produkcji
• rozbudowa urządzeń zabezpieczenia społecznego, ochrony zdrowia i życia, praw matki i dziecka, zapewnienia odpowiedniego poziomu wyżywienia, mieszkania, środków wypoczynku, kultury, równych szans w dziedzinie oświaty ogólnej i wykształcenia zawodowego.

TRZECI SEKTOR

• Pierwszy sektor to administracja publiczna, określana też niekiedy jako sektor państwowy.
• Drugi sektor to sfera biznesu, czyli wszelkie instytucje i organizacje, których działalność jest nastawiona na zysk, nazywany też sektorem prywatnym.
• Trzeci sektor to ogół prywatnych organizacji, działających społecznie i nie dla zysku, czyli organizacje pozarządowe (organizacje non-profit) .

Określenie organizacje pozarządowe akcentuje niezależność tych organizacji od administracji (rządu).
Nazwa non-profit odróżnia je od organizacji drugiego sektora i podkreśla, że ich działalność nie jest nastawiona na zysk.
Organizacje te określa się też czasem jako wolontarystyczne
Inna nazwa: organizacje społeczne lub organizacje użyteczności publicznej
Ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie z 2003 roku wprowadziła pojęcie organizacji pożytku publicznego
NGO, [non-govermental organization] (w odniesieniu do ogółu organizacji: NGOs).

W Polsce podstawowymi formami prawnymi prowadzenia działalności społecznej są stowarzyszenia i fundacje.

______________________________________________________________________________

KWESTIE SPOŁECZNE
,,wiedza o kwestiach społecznych, o ich przyczynach i konsekwencjach oraz o sposobach ich rozwiązywania jest rdzeniem nauki o polityce społecznej”
Jan Danecki

,,polityka społeczna od początku swego istnienia nastawiona była na poszukiwanie sposobów rozwiązywania najbardziej nabrzmiałych problemów społecznych. Z powstaniem i rozwojem tej nauki łączy się pojęcie kwestii społecznej, stanowiącej punkt wyjścia zarówno badań naukowych, jak i praktycznych działań mających na celu łagodzenie konfliktów i napięć”
Jan Łopato

Problemy społeczne – różnego rodzaju niedogodności, dolegliwości, zakłócenia, które występują w życiu zbiorowym.

Kwestie społeczne - sytuacje, które charakteryzuje szczególna dotkliwość dla potencjału osobowego społeczeństwa. Kwestie społeczne są następstwem niedostosowania sposobu, w jaki funkcjonuje społeczeństwo do podstawowych potrzeb indywidualnych i zbiorowych.
Nie są one możliwe do rozwiązania siłami pojedynczych grup ludzkich.

CECHY CHARAKTERYZUJĄCE KWESTIE SPOŁECZNE:

• występowanie na skalę masową trudnych sytuacji w życiu jednostek i rodzin
• utrwalające się upośledzenie poszczególnych środowisk i kategorii ludności
• piętrzące się konflikty zakłócające funkcjonowanie społeczeństwa

KWESTIE SPOŁECZNE, JAKO ZESPÓŁ ZJAWISK:

• budzą niepokój, napięcie, poczucie, że ,,to jest nienormalne”, ,,z tym trzeba coś zrobić”
• prowadzą do zachowań ludzi będących wyrazem tych niepokojów i napięć
• nie mogą zostać samodzielnie przezwyciężone
• są długotrwałe, mają szeroki i rosnący zasięg
• kumulują się w pewnych grupach społecznych
• wiążą się z niedostosowaniem instytucji społecznych do ludzkich potrzeb
• prowadzą do zakłóceń dalszego rozwoju społecznego.

Dwa znaczenia terminu ,,kwestia społeczna”:

1. w znaczeniu węższym: oznacza jakiś konkretny problem o szczególnie wysokim stopniu dotkliwości dla życia i współdziałania członków danej społeczności.

2. w szerszym znaczeniu: kwestia społeczna, to przeciwieństwo pomiędzy zasadami obowiązującymi w danym społeczeństwie, formacji ustrojowej, czy cywilizacji, a dążeniami jednostek i zbiorowości do godnego życia.

POGLĄDY NA ŹRODŁA KWESTII SPOŁECZNEJ W ZALEŻNOŚCI OD DOKTRYNALNEGO WYJAŚNIANIA NATURY CZŁOWIEKA I SPOŁECZEŃSTWA:

MYŚL LIBERALISTYCZNA :źródło kwestii społecznych: krępowanie wolności osobistej i swobodnej gry sił w życiu gospodarczym i politycznym.
MYŚL SOCJALISTYCZNA: źródło kwestii społecznych: niesprawiedliwy porządek społeczny, który sankcjonuje i kultywuje podział społeczeństwa na zbiorowości wysoce uprzywilejowane i zbiorowości upośledzone i uzależnione.
KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA: ujęcie odwołujące się do etycznych fundamentów współżycia ludzi; korzeni kwestii społecznej doszukuje się w przyzwoleniu na łamanie przyrodzonych człowiekowi praw i poniżanie przyrodzonej godności ludzkiej. Dochodzenie do sprawiedliwych stosunków społecznych jest niemożliwe bez moralnego doskonalenia jednostek.

Teoria asymetrii
Zasadniczym stwierdzeniem tej teorii jest pogląd, że ,,pomiędzy organizacjami społecznymi, poprzez które wyrażane są interesy, nie ma równowagi siły, lecz przeciwnie, istnieje asymetria”.

Teoria odchyleń (nierówności)
Zorganizowane interesy oraz konflikty, stwarzane przez grupy interesów, mają większą szansę uwzględnienia w systemie politycznym od interesów jednostek. Organizowane i realizowane są wyłącznie interesy postrzegane jako specjalne potrzeby grup społecznych.

Teoria sprzeczności społecznych
• sprzeczność pomiędzy coraz większym dobrobytem społeczeństwa i jednocześnie coraz mniejszym zadowoleniem ludzi
• sprzeczność pomiędzy wkładem, a uzyskanym rezultatem
• sprzeczność pomiędzy likwidacją starego i powstawaniem nowego ubóstwa
• sprzeczność pomiędzy zamierzeniami i działaniami polityki społecznej a osiągniętym efektem

Teoria zawodności ładu społecznego
Johaness Messner
,,każde historycznie opisywane społeczeństwo posiada swoją kwestię społeczną”
nowożytna kwestia społeczna wynika z zawodności ładu społecznego, utworzonego przez dane społeczeństwo, a dwie główne przyczyny kwestii społecznej:
ideologiczność, instytucjonalność

ideologiczność: zbiór idei i wartości oraz celów, które kształtują i wywierają wpływ na ład społeczny i jego funkcjonowanie.

instytucyjność: całość urządzeń prawnych, politycznych, wychowawczych, gospodarczych, społecznych i technicznych, które zostały pomyślane i stworzone w służbie celów zbiorowości

Negatywne cechy instytucji związane z biurokracją:
bezwładność, komplikowanie spraw, panowanie (zamiast służenia), nadużycia, tendencja do powiększania się (hipertrofia).

Messner:
Dla eliminacji kwestii społecznych stworzonych przez systemy oparte na doktrynach materialistycznych wskazane jest zastosowanie założeń doktryny społecznej Kościoła

Niezbędne jest reformowanie państwa i społeczeństwa wg zasady subsydiarności (pomocniczości):

,,społeczeństwa tak wiele, jak można; państwa tyle ile konieczne”.

Kwestia społeczna
Ujęcie podmiotowe i przedmiotowe:
Znaczenie podmiotowe: kwestia społeczna jest analizowana w odniesieniu do konkretnych kategorii osób, grup społecznych wymagających interwencji socjalnej, czasowo, bądź trwale marginalizowanych, znajdujących się często na peryferiach układu społecznego
Znaczenie przedmiotowe:
W tym ujęciu przedmiotem badań są poszczególne problemy, które są typowe dla różnych grup społecznych

Najbardziej dotkliwe kwestie społeczne występujące
w Polsce:

• ubóstwo
• bezrobocie
• kwestia mieszkaniowa
• kwestia ochrony zdrowia
• kwestia edukacyjna
• kwestia bezpieczeństwa społecznego
• kwestia ochrony środowiska (ekokwestia)

UBÓSTWO
ubóstwo - złożone zjawisko społeczne, powodowane czynnikami społeczno-ekonomicznymi, a zwłaszcza problemem bezrobocia, liczbą rodzin wielodzietnych i niepełnych, wskaźnikiem rodzin żyjących z osobą niepełnosprawną lub długotrwale chorą oraz bezdomności.

definicja operacyjna, przyjęta przez Radę Ministrów EWG:
Ubóstwo to inaczej bieda, niedostatek czyli brak dostatecznych środków materialnych do życia

Ujęcie absolutne dotyczy ubóstwa, jako stanu niezaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, uznanych za minimalne w danym społeczeństwie i czasie.
Ujęcie względne dotyczy ubóstwa jako naruszenia zasad sprawiedliwości społecznej przez istnienie nadmiernego dystansu pomiędzy poziomem życia poszczególnych grup ludności

Ubóstwo możemy rozpatrywać, określając je w sposób:
obiektywny, gdzie ocena poziomu zaspokojenia potrzeb osób badanych, jest dokonywana niezależnie od ich osobistych wartościowań, zazwyczaj przez ekspertów.
subiektywny - to ocena poziomu zaspokojenia potrzeb przez same badane jednostki.

minimum socjalne
Pojęcie opracowane i badane w latach 70-tych.
Stanowi kategorię mierzącą koszty utrzymania gospodarstw domowych, uwzględniając podstawowe potrzeby bytowo - konsumpcyjne.
Koszyk minimum socjalnego
Znajdują się w nim dobra służące zaspokojeniu:
potrzeb egzystencjalnych (żywność, odzież, obuwie, mieszkanie, ochrona zdrowia, higiena),
do wykonywania pracy (transport lokalny i łączność), kształceniu (oświata i wychowywanie dzieci),
a także utrzymywania więzi rodzinnych i towarzyskich, oraz uczestnictwa w kulturze i ogólnie - w życiu społecznym.

minimum egzystencji.
Jest to dolne kryterium, w którym zakres i poziom zaspokojenia potrzeb wyznacza granica, poniżej której występuje biologiczne zagrożenie życia i rozwoju psychofizycznego człowieka.
W koszyku minimum egzystencji znajdują się: żywność, odzież chroniąca przed zimnem, bielizna
i obuwie, dach nad głową, edukacja dzieci (książki
i artykuły związane z realizacją powszechnego obowiązku szkolnego), elementarna higiena i dostęp do elementarnej pomocy leczniczej

3 główne grupy przyczyn powstawania ubóstwa:

• osobowe, niezależne od jednostki, czy grupy: np. kalectwo, fizyczna, bądź umysłowa niepełnosprawność, długotrwała obłożna choroba, podeszły wiek.
• subiektywne, zależne od jednostki/grupy: będą to konkretne postawy, czy cechy charakterologiczne, które reprezentuje dana jednostka znajdująca się w sytuacji ubóstwa.
• przyczyny obiektywne, istniejące niezależnie od woli jednostki/grupy

Przyczyny powstawania w społeczeństwie kwestii ubóstwa wg B.R.Schillera:

• Teoria skażonych charakterów [ubóstwo jako naturalny rezultat indywidualnych defektów]

• Teoria ograniczonych możliwości [ubożenie społeczeństwa jako rezultat sił pozostających poza kontrolą jednostki]

• Teoria Wielkiego Brata [winny powstawaniu kwestii ubóstwa jest rząd, niszczący bodźce do umacniania ekonomicznej niezależności rodziny]

Walka z ubóstwem powinna opierać się na trzech kierunkach aktywności społecznej :

1. Kształcenie zawodowe i edukacja ustawiczna (ciągłe kształcenie, które może dać człowiekowi pewną możliwość elastyczności na rynku pracy może wpływać na zmniejszenie bezrobocia, czyli tego głównego czynnika powodującego bezrobocie)
2. gwarantowane najniższe dochody (takie dochody miałyby wystarczyć na zaspokojenie elementarnych potrzeb człowieka)
3. poradnictwo socjalne, świadczone na rzecz ubogich

8 celów mających zmniejszyć skalę ubóstwa panującego w krajach rozwijających się
(zgodnie z Deklaracją Milenijną przyjętą podczas szczytu Narodów Zjednoczonych w 2000 r.)
1. Wyeliminować skrajne ubóstwo i głód
2. Zapewnić powszechne nauczanie na poziomie podstawowym
3. Promować równość płci i awans społeczny kobiet
4. Ograniczyć umieralność dzieci
5. Poprawić opiekę zdrowotną nad matkami:
6. Ograniczyć rozprzestrzenianie się HIV/AIDS, malarii i innych chorób zakaźnych:
7. Zapewnić ochronę środowiska naturalnego:
8. Stworzyć globalne partnerskie porozumienie na rzecz rozwoju

ZATRUDNIENIE I BEZROBOCIE
Powszechna Deklaracja Praw Człowieka uchwalona 10 XII 1948 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ

Paragraf XXIII

1. Każdy człowiek ma prawo do pracy, do odpowiednich i zadowalających
warunków pracy oraz ochrony przed bezrobociem.
2. Każdy człowiek bez względu na jakiekolwiek różnice ma prawo do równej
płacy za równą pracę.
3. Każdy pracujący ma prawo do odpowiedniego i zadowalającego wynagrodzenia, zapewniającego jemu i jego rodzinie egzystencję odpowiadającą godności ludzkiej i uzupełnianego w razie potrzeby innymi środkami pomocy społecznej.

Polityka zatrudnienia oznacza działalność polegającą na tworzeniu i realizacji programu rozwoju potrzebnej liczby miejsc pracy, zapewniającego wykorzystanie istniejących zasobów pracy zgodnie z zasadą racjonalności gospodarowania oraz zasadą wolności wyboru pracy.

Skuteczna polityka zatrudnienia zajmuje się następującymi zagadnieniami:
• ustawodawstwo pracy i przepisy regulujące funkcjonowanie rynku pracy, przeciwdziałanie bezrobociu (określenie jego rodzajów i przyczyn, wielkości, struktury, a także metod likwidacji),
• struktura zatrudnienia (zatrudnianie młodocianych, kobiet, absolwentów, ludzi starszych, niepełnosprawnych, cudzoziemców),
• sterowanie rynkiem pracy,
• poradnictwo zawodowe,
• przekwalifikowanie zawodowe.

bezrobotny
osoba niezatrudniona, zdolna i gotowa do pracy, nie ucząca się w szkole dziennej, zarejestrowana we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli jednocześnie: ukończyła 18 lat
(z wyjątkiem młodocianych absolwentów) i nie przekroczyła 60/65 roku życia, nie nabyła praw do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, wychowawczego, nie jest właścicielem lub nie posiada nieruchomości rolnej powyżej
2 ha przeliczeniowych.

RODZAJE BEZROBOCIA

• strukturalne
• koniunkturalne
• powszechne, regionalne, lokalne,
• jawne lub utajone (ukryte),
• frykcyjne
• technologiczne
• krótkookresowe, średniookresowe, długookresowe
• chroniczne

PASYWNE ŚRODKI PRZECIWDZIAŁANIA BEZROBOCIU:

zmniejszają presję osób poszukujących pracy poprzez podział istniejących miejsc pracy między większą liczbę ludzi poprzez następujące mechanizmy regulacji bezrobocia
- dzielenie miejsc pracy (job sharing)
- dzielenie czasu pracy (work sharing)

zmniejszają podaż pracy przez dezaktywację zawodową pewnej części potencjalnej siły roboczej poprzez następujące mechanizmy regulacji bezrobocia:
- wydłużanie okresu obowiązkowej nauki szkolnej
- skrócenie wieku emerytalnego
_______________________________________________
Instrumenty związane z pasywną polityką rynku pracy:

zasiłki dla bezrobotnych wraz ze składkami na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne itp., jednorazowe odprawy dla odchodzących z pracy, opiekę społeczną i jej świadczenia mające na celu zabezpieczenie egzystencji osobom bezrobotnym, zasiłki przedemerytalne, świadczenia przedemerytalne.

AKTYWNA POLITYKA PRZECIWDZIAŁANIA BEZROBOCIU
• pośrednictwo pracy
• poradnictwo zawodowe,
• inicjowanie i finansowanie szkoleń i przekwalifikowywania
• prace interwencyjne
• uruchamianie robót publicznych,
• pożyczki dla bezrobotnych na otwieranie działalności gospodarczej
• pożyczki dla pracodawców na tworzenie nowych miejsc pracy
• inicjowanie i wspieranie działalności klubów pracy.

BEZDOMNOŚĆ
względnie trwały stan, w którym jednostka, rodzina lub część jej członków formalnie lub faktycznie została pozbawiona lub sama zrezygnowała z możliwości korzystania z posiadanego lokalu mieszkalnego, gwarantującego zabezpieczenie potrzeb materialnych i psychicznych jednostki i aktualnie pozostaje pod stałą lub czasową opieką wybranej placówki świadczącej pomoc na rzecz bezdomnych lub znajduje doraźne schronienie we własnym zakresie w lokalach nie przeznaczonych do zamieszkania.
Regina Giermakowska

BEZDOMNOŚĆ
jest to sytuacja osób, które w danym czasie nie posiadają
i własnym staraniem nie są w stanie zapewnić sobie takiego schronienia, które mogliby uważać za swoje i które spełniałoby minimalne warunki pozwalające uznać je za pomieszczenie mieszkalne.
Andrzej Przymeński

BEZDOMNOŚĆ, to zjawisko społeczne polegające na braku domu lub miejsca stałego pobytu gwarantującego jednostce lub rodzinie poczucie bezpieczeństwa, zapewniającego schronienie przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi oraz zaspokojenie podstawowych potrzeb na poziomie uznawanym
w danym społeczeństwie za wystarczający.
Leszek Stankiewicz

Według Bogny Bartosz i Elżbiety Błażej zjawisko bezdomności spowodowane jest następującymi czynnikami:
1. społecznymi: sytuacja społeczno-ekonomiczna, której efektem jest wzrost bezrobocia, postępujące likwidacje hoteli robotniczych, brak miejsca w szpitalach, zakładach opiekuńczych, brak opieki nad wychowankami domów dziecka po ukończeniu 18 roku życia i niezapewnienie im mieszkania, brak ośrodków dla zakażonych wirusem HIV;
3. związanymi z patologiami i chorobami: alkoholizm, przestępczość, odrzucenie lub brak opieki ze strony najbliższych, rozwód lub trwały rozpad innych więzi formalnych i nieformalnych, w przypadku kobiet z dziećmi - alkoholizm lub
psychopatia męża; natury psychologicznej: świadomy wybór sposobu życia i odmiennego systemu wartości;
4. natury prawnej: od 1 kwietnia 1995 roku ustawa dająca możliwości eksmitowania lokatora za długi i zaległości w opłatach czynszu.

Wg Reginy Giermakowskiej przyczyny powstawania bezdomności można ująć w 4 grupy czynników:
• czynniki materialne związane z niemożnością wywiązania się ze zobowiązań finansowych (brak pieniędzy na opłacenie czynszu, mediów, rosnące zadłużenie)
• czynniki rodzinne (zaburzone relacje między członkami rodziny, przemoc fizyczna i psychiczna w rodzinie)
• czynniki osobiste (uzależnienia, kłopoty ze zdrowiem fizycznym i psychicznym, brak życiowej zaradności, niski poziom wykształcenia i brak kwalifikacji zawodowych)
• czynniki instytucjonalne (likwidacja hoteli robotniczych, brak tanich mieszkań, niedostateczna liczba instytucji wspierających ludzi ubogich i niesamodzielnych, brak wsparcia dla wychowanków domów dziecka, pensjonariuszy zakładów karnych)

Pomoc na rzecz bezdomnych świadczona przez gminę:
• przyznanie schronienia i niezbędnego ubrania (odpowiedniego do pory roku),
• otrzymanie bielizny, odzieży i obuwia,
• jeden gorący posiłek dziennie,
• interwencję kryzysową, pomoc socjalną, poradnictwo specjalistyczne,
• sprawienie pogrzebu,
• wypłatę zasiłku stałego,
• wypłatę renty socjalnej,
• wypłatę zasiłku okresowego z pomocy społecznej,
• wypłatę zasiłku celowego na pokrycie niezbędnych potrzeb życiowych np. kosztów leków i leczenia, możliwy także w formie biletu kredytowanego
• wypłatę zasiłku pieniężnego dla kobiety w ciąży i opiekującej się dzieckiem.

ORGANIZACJE POZARZĄDOWE DZIAŁAJĄCE NA RZECZ BEZDOMNYCH:

• organizacje i stowarzyszenia kościelne, np. Towarzystwo Pomocy im. Brata Alberta, Wspólnota Katolicka „Chleb Życia”, Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Miłości. Natomiast

• organizacje świeckie: MONAR, Ruch na Rzecz Przeciwdziałania Narkomanii, Stowarzyszenie Solidarności wobec AIDS (wspólnie z Ministerstwem Zdrowia), Stowarzyszenie Pomocy Bezdomnym

Starość
Przyczyny wzrostu udziału ludzi starych
w ogólnej liczbie ludności:
• spadek liczby urodzeń
• wydłużenie przeciętnego czasu życia
• obniżanie się wskaźnika umieralności niemowląt
• poziom zamożności społeczeństwa,
• lansowany model rodziny,
• aktywność zawodowa kobiet,
• poziom opieki społecznej i ochrony zdrowia.

POLITYKA SPOŁECZNA WOBEC LUDZI STARSZYCH:

system realizowanych w jej ramach działań, mających na celu wszechstronną kompensację malejących z wiekiem możliwości samodzielnego zaspokajania potrzeb, integrację z lokalną społecznością oraz przygotowanie do starości.
/Piotr Błędowski/

działalność różnych podmiotów, której celem jest zaspokajanie potrzeb tej zbiorowości oraz kształtowanie odpowiednich relacji między starszym pokoleniem a młodszymi generacjami – drogą ograniczania uzależnienia starszych od młodszych, likwidacji różnych form wykluczenia ludzi starych oraz kształtowania stosunków międzypokoleniowej solidarności.
/Barbara Szatur – Jaworska/

Periodyzacja fazy starości /wg Kazimierza Dzienio/
4 okresy starości:
- 60-69 lat – wiek początkowej starości,
- 70-74 lata – wiek przejściowy między początkową starością a wiekiem ograniczonej sprawności fizycznej i umysłowej,
- 75-84 lata – wiek zaawansowanej starości,
- 85 lat i więcej – niedołężna starość.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO)
3 zasadnicze etapy starości:
• od 60 – 75 r. ż. – wiek podeszły ( tzw. wczesna starość);
• od 75 – 90 r. ż. – wiek starczy ( tzw. późna starość)
• 90 r. ż. i powyżej – wiek sędziwy ( tzw. długowieczność).

Instytucje polityki społ. działające w obszarze wsparcia osób starszych:
• MINISTERSTWO PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ
• MINISTERSTWO ZDROWIA
• OŚRODKI POMOCY SPOŁECZNEJ
• DZIENNE DOMY POBYTU
• DOMY POMOCY SPOŁECZNEJ

Inne instytucje wspierające osoby w podeszłym wieku:
- DOMY POGODNEJ JESIENI,
- PENSJONATY DLA STARSZYCH OSÓB,
- SCHRONISKA,
- NOCLEGOWNIE DLA BEZDOMNYCH,
- JADŁODAJNIE DLA UBOGICH.
- HOSPICJA
UNIWERSYTETY TRZECIEGO WIEKU,
KLUBY SENIORA, KOŁA ZAINTERESOWAŃ…

Koncepcja zabezpieczenia społecznego
• powstała w wyniku doświadczeń wielkiego kryzysu gospodarczego lat 30-tych i II wojny światowej
• została sformułowana pod wpływem idei ,,wolności od niedostatku” ujętej w raporcie Williama H.Beveridgea opublikowanym w Anglii 20 listopada 1942 roku.

raport Beveridgea
cel – określenie wizji nowego ładu społecznego, który cechować miała eliminacja z życia społecznego przejawów nędzy i niedostatku.
Przyczyny niedostatku:
- zdarzenia losowe powodujące utratę możliwości zarobkowania
- nadmierne obciążenia rodzinne w relacji do osiąganych dochodów
Konkluzje raportu:
konieczność skoncentrowania uwagi na rozwoju:
- powszechnego systemu świadczeń społecznych zastępujących utracony zarobek (jego podstawę stanowić miały ubezpieczenia społeczne)
- powszechna służba zdrowia
- system świadczeń uzupełniających dochody rodzin wielodzietnych

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka (uchwalona przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 10.12.1948 r.) art. 22 i 25
każda jednostka ludzka ma, jako członek społeczeństwa, prawo do zabezpieczenia społecznego zarówno w razie wystąpienia obejmowanych dotychczas ubezpieczeniem ryzyka: choroby, inwalidztwa, starości, wdowieństwa czy sieroctwa, jak również we wszystkich innych przypadkach utraty środków utrzymania z przyczyn niezależnych od woli danej jednostki
ROZWINIĘCIE KONCEPCJI ZABEZPIECZENIA SPOŁ.:
- konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy (szczególnie konwencja nr 102 z 1962 roku o minimalnych normach zabezpieczenia społecznego, konwencja nr 118 z 1962 r. w sprawie równego traktowania obywateli własnych i cudzoziemców w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, konwencja nr 130 z 1969 r. dot. pomocy leczniczej i zasiłków chorobowych.

ZABEZPIECZENIE SPOŁECZNE
– system świadczeń, do którego obywatele mają prawo lub z których mają możliwość korzystania w okolicznościach i na warunkach określonych odpowiednimi przepisami [Rajkiewicz]
- całokształt środków i działania instytucji publicznych, za pomocą których społeczeństwo stara się zabezpieczyć swych obywateli przed niezawinionym przez nich niedostatkiem, przed groźbą niemożności zaspokojenia podstawowych społecznie uznanych za ważne potrzeb [Piotrowski]
- rezultat osiągnięty za pomocą całego szeregu kompleksowych i uwieńczonych powodzeniem przedsięwzięć publicznych mających na celu ochronę ludności (lub jej dużych grup) przed niedostatkiem środków materialnych, który w razie braku takich przedsięwzięć mógłby być spowodowany utratą dochodów w razie choroby, bezrobocia, inwalidztwa, starości lub zgonu oraz przedsięwzięć zapewniających dostęp do opieki zdrowotnej w razie potrzeby i pomagających rodzinom wychowującym małe dzieci. [MOP]

Do systemu zabezpieczenia społecznego zalicza się:
• ubezpieczenia społeczne
• ubezpieczenia gospodarcze (osobowe i majątkowe ludności)
• pomoc społeczna
• uzupełniające świadczenia socjalne
• rehabilitację osób niepełnosprawnych
• ochronę zdrowia

Poszczególne dziedziny zabezpieczenia społecznego łączy wspólne zadanie udzielania świadczeń zapewniających jednostce ludzkiej poczucie bezpieczeństwa socjalnego w wielu okolicznościach życiowych, jak np.:
• urodzenie i wychowanie dziecka
• zagrożenie czy utrata zdrowia
• zdarzenia losowe
• niezawinione pogorszenie sytuacji materialnej
• utrata możliwości zarobkowania
• wygasanie dochodów z pracy
• bezradność

W teorii zabezpieczenia społecznego wyróżnia się 3 TECHNIKI administracyjno – finansowe (wyodrębnione ze względu na metody finansowania oraz prawa i obowiązki podmiotów uprawnionych i zobowiązanych do świadczeń):
• ubezpieczeniową (gdy jest opłacana składka na rzecz instytucji ubezpieczeniowej, stanowiąca podstawę pokrywania świadczenia)
• zaopatrzeniową (gdy występują uprawnienia do świadczeń ze strony państwa, ale bez opłacania składek)
• opiekuńczą (odnosi się do jednostek, które nie mają uprawnień ubezpieczeniowych lub zaopatrzeniowych, ale znajdują się w sytuacji wymagającej udzielenia pomocy; może ona nastąpić ze środków budżetowych państwa czy samorządu terytorialnego, fundacji, organizacji wyznaniowej, społecznej, środków zakładów pracy, lub z ofiarnością społeczeństwa.

UBEZPIECZENIE – urządzenie chroniące przed skutkami wypadków losowych, przez które rozumie się zdarzenia przyszłe i niepewne spowodowane działaniem przyrody lub świadomym bądź nieświadomym działaniem człowieka.

Podstawowe elementy ubezpieczenia:
- składka
- fundusz
- określone ryzyko losowe
- szkoda
- kompensata szkody

Podstawowa idea ubezpieczenia:
podział ryzyka zagrażającego poszczególnej jednostce pomiędzy możliwie liczne grono osób narażonych na takie samo ryzyko

UBEZPIECZENIA:
• gospodarcze (majątkowe – ubezpieczenia szkody i osobowe – ubezpieczenia sumy)
• społeczne

Ubezpieczenia majątkowe obejmują:
- mienie
- odpowiedzialność cywilną

Ubezpieczenia osobowe dotyczą:
- śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią określonego wieku (ubezpieczenia na życie)
- uszkodzenia ciała
- rozstroju zdrowia
- śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku (ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków)

Ubezpieczenia gospodarcze mogą być uregulowane, jako:
- obowiązkowe, powstające z mocy prawa i oparte na przymusie
- dobrowolne, mające podstawę w umowie stron

UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE:
system zagwarantowanych ustawowo i związanych z pracą świadczeń o charakterze roszczeniowym, pokrywających potrzeby wywołane przez zdarzenia losowe lub inne zrównane z nimi zdarzenia, spełnianych przez zobowiązane do tego instytucje oraz finansowanych na zasadzie bezpośredniego lub pośredniego rozłożenia ciężaru tych świadczeń, w całości lub co najmniej w poważnej mierze, na zbiorowość osób do nich uprawnionych. [W.Szubert]

Konstytutywne cechy współczesnego ubezpieczenia społecznego:
1. związek z pracą
2. przymusowość
3. automatyzm stosunku ubezpieczeniowego
4. wzajemność ochrony ubezpieczeniowej
5. roszczeniowość świadczeń
6. formalizm i schematyzm
7. niekomercyjność
8. samorządność

Zakres podmiotowy ubezpieczenia społecznego
Ubezpieczenie społeczne pracowników i osób zrównanych w zakresie prawa do świadczeń z pracownikami oraz ich rodzin
Ubezpieczenie społeczne niepracowniczych grup zawodowych:
- rolników
- osób prowadzących działalność gospodarczą
- osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia
- twórców
- duchownych

Ubezpieczenia społeczne zapoczątkowane zostały przez niemieckie ustawy, których inicjatorem był kanclerz Otto von Bismarck:
• z 1883 r. o ubezpieczeniu na wypadek choroby,
• z 1884 r. o ubezpieczeniu od wypadków w zatrudnieniu,
• z 1889 r. o ubezpieczeniu rentowym na starość i na wypadek inwalidztwa

W Polsce ubezpieczenia społeczne zapoczątkował
• dekret Naczelnika Państwa z 11.08.1919r. o obowiązkowym ubezpieczeniu na wypadek choroby
Kolejne ważne akty prawne wydane w okresie międzywojennym:
• ustawa z 18.07.1924 r. o ubezpieczeniu na wypadek bezrobocia
• rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z 24.11.1927 r. o ubezpieczeniu społecznym pracowników umysłowych
• ustawa z dnia 28.03.1933 r. o ubezpieczeniu społecznym
• ustawa z 28.07.1939 r. o sądach ubezpieczeń społecznych

ŚWIADCZENIA Z UBEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO:
• PIENIĘŻNE
 jednorazowe:
 zasiłki porodowe
 zasiłki pogrzebowe
 krótkoterminowe
 zasiłki chorobowe
 zasiłki macierzyńskie
 zasiłki opiekuńcze
 zasiłki wychowawcze
 zasiłki wyrównawcze
 świadczenia rehabilitacyjne
 długoterminowe
 emerytury
 renty z tytułu niezdolności do pracy
 renty rodzinne
• W NATURZE
 świadczenia lecznicze, położnicze i rehabilitacyjne
 zaopatrzenie w leki i artykuły sanitarne
 zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne, protezy i środki pomocnicze
Działy ubezpieczenia społecznego (wg kryterium przedmiotu ochrony ubezpieczeniowej):
- ubezpieczenie na wypadek choroby i macierzyństwa
- ubezpieczenie od następstw wypadków przy pracy i chorób zawodowych
- ubezpieczenie emerytalno - rentowe

Organy realizujące sprawy zw. z ubezpieczeniem społecznym Ubezpieczeń ich podstawowe zadania:
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych
• Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

 ustalanie obowiązku ubezpieczenia
 gromadzenie składek na ubezpieczenie
 przyznawanie i wypłacanie należnych świadczeń przysługujących przysługujących ramach poszczególnych systemów ubezpieczenia społecznego
 realizacja prewencji ubezpieczeniowej i rehabilitacji leczniczej

Sytuacje socjalne objęte ochroną

Ubezpieczenie społeczne
Zabezpieczenie społeczne
Wskutek zdarzenia losowego (ryzyka ubezpieczeniowego) następuje utrata lub upośledzenie zdolności do pracy i związane z tym ograniczenie możliwości zarobkowania
Pomoc społeczna
Faktyczne zagrożenie bytu jednostki lub rodziny w wymiarze egzystencjalnym, bądź też obniżenie jakości ich życia poniżej uznanego w danym społeczeństwie minimum cywilizacyjnego

Typy działalności pomocy społecznej i świadczeń:
• pomoc środowiskowa (realizowana w środowisku zamieszkania świadczeniobiorcy)
• pomoc instytucjonalna / zakładowa (świadczona w oderwaniu od jego dotychczasowego miejsca zamieszkania)

Formy pomocy:
 pieniężna
 rzeczowa
 usługowa

system emerytalny

ogół rozwiązań instytucjonalnych, zmierzających poprzez ustalenie zasad:

• gromadzenia środków emerytalnych,
• powstawania uprawnień i kapitałów emerytalnych
• wypłat świadczeń emerytalnych

do zapewnienia uczestnikom systemu na okres starości odpowiednich dochodów ubezpieczeń postaci pieniężnych świadczeń emerytalnych
Zasady finansowania systemów emerytalnych:

• Repartycyjne (oparte na zobowiązaniach międzypokoleniowych)
• Kapitałowe (oparte na systematycznych wpłatach składek do funduszy emerytalnych, których zadaniem jest pomnażanie gromadzonych środków emerytalnych poprzez inwestycje finansowe)

Wymiar składki na bazowe ubezpieczenie emerytalne w %

ubezpieczenie Filary I + II Filar I Filar II
Ubezpieczenia emerytalne 19,52 12,22 7,30
Ubezpieczenie rentowe 13 13 X
Ubezpieczenie chorobowe 2,45 2,45 X
Ubezpieczenie wypadkowe 1,62 1,62 X
Składki razem 36,59 29,29 7,30

(OGRANICZENIA) OFE może angażować:
• do 7.5 proc. aktywów - w świadectwa rekompensacyjne dla budżetówki i emerytów
• do 20 proc. aktywów - w depozyty bankowe i bankowe papiery wartościowe
• do 40 proc. aktywów - w akcje spółek notowanych na giełdzie
• do 10 proc. aktywów - w akcje spółek notowanych na CeTO lub spółek nie notowanych na giełdzie, ale dopuszczonych do publicznego obrotu
• do 10 proc. aktywów - w akcje Narodowych Funduszy Inwestycyjnych
• do 10 proc. aktywów - w certyfikaty inwestycyjne, emitowane przez fundusze inwestycyjne
• do 15 proc. aktywów - w jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych
• do 15 proc. aktywów - w obligacje komunalne dopuszczone do publicznego obrotu
• do 5 proc. aktywów - w obligacje komunalne nie dopuszczone do publicznego obrotu
• do 10 proc. aktywów - w obligacje całkowicie zabezpieczone, emitowane przez inne podmioty i dopuszczone do publicznego obrotu. Jeśli te papiery nie znalazły się w publicznym obrocie, próg wynosi tylko 5 proc.
• do 5 proc. aktywów - w obligacje przedsiębiorstw, których akcje są notowane na giełdzie
• bez ograniczeń fundusze mogą inwestować w bezpieczne obligacje skarbu państwa.

Kontrolę nad funduszami sprawuje

Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych (KNUiFE)

została utworzona 1 kwietnia 2002 r.
jako centralny organ administracji rządowej.

(Komisja przejęła zadania Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń oraz Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi).

Realizację ustawowych zadań Komisji zapewnia
Urząd Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych.

Warunki, jakie muszą spełniać PPE:
• równy dostęp do uczestnictwa w programie dla wszystkich pracowników, spełniających określone przez pracodawcę kryteria
• umożliwienie przystąpienia do programu co najmniej połowie pracowników
• wpłata na osobę nie może przekroczyć 7 procent średniego dochodu osób uczestniczących w programie
• wypłata świadczenia nie może nastąpić przed ukończeniem przez ubezpieczonego 60 roku życia

ZDROWIE:
To nie tylko brak choroby, ale także pełnia fizycznego, psychicznego i społecznego dobrostanu jednostki ludzkiej i jej zdolność przystosowania się do zmieniających się warunków otaczającego środowiska.
[Światowa Organizacja Zdrowia – 1948 r.]

OCHRONA ZDROWIA:
Zorganizowana działalność, której celem jest utrzymanie w dobrym stanie zdrowia człowieka w środowisku, w którym rozwija się, żyje i pracuje oraz zapobieganie chorobom i ich leczenie, przedłużanie życia, poprawa stanu zdrowia psychicznego i fizycznego, szerzenie oświaty sanitarnej, organizowanie opieki lekarskiej i pielęgniarskiej.

Publiczna ochrona zdrowia zmierza do:
- zapobiegania chorobom
- przedłużania życia
- rozwoju zdrowia i zwiększenia sprawności

PROMOCJA ZDROWIA:
sztuka interweniowania w systemy społeczne i zachęcania do ich przekształcania w środowiska zdrowe. Koncepcja promocji zdrowia zakłada oddziaływanie na zachowania, styl życia i otoczenie człowieka, a także szeroko pojęte uwarunkowania zdrowia w celu poprawy i utrzymania zdrowia społeczeństwa.

POLITYKA OCHRONY ZDROWIA:
przyjęta przez państwo koncepcja ochrony zdrowia obywateli, której wyrazem jest system zorganizowanych działań, urządzeń, instytucji i norm prawnych służących zdrowiu społeczeństwa.

POLITYKA ZDROWOTNA:
Jest to dający się wyodrębnić proces intencjonalnie wywołanych zdarzeń odnoszących siędo spraw zdrowia w skali ponadjednostkowej, w którym to procesie obecne są rozstrzygnięcia o charakterze władczym.
Elementami tego procesu mogą być decyzje o podjęciu i decyzje o niepodejmowaniu działań, działania podjęte i zrealizowane oraz działania nie podjęte i zaniechane. Jego elementami mogą być także tezy ideologiczne i sądy wartościujące, które ukierunkowują i uzasadniają decyzje, czy też aktywny lub bierny stosunek do problemu.

Uwarunkowania polityki zdrowotnej:
• uwarunkowania polityczne
• uwarunkowania ekonomiczne
• uwarunkowania demograficzne i zdrowotne

3 filary Welfar State:
- pełne zatrudnienie
- zabezpieczenie społeczne wszystkich obywateli
- powszechna, publiczna i bezpłatna służba zdrowia

2 WYMIARY ZDROWIA: INDYWIDUALNY I SPOŁECZNY
wymiar indywidualny
- podstawowa wartość w życiu człowieka

Kwitnąca branża

Z danych Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego wynika, że w tym roku branża budowlana stanie się prawdziwym kołem zamachowym całej gospodarki. Dowodzi tego ilość pozwoleń na budowę wydana w 2006 r.

Tych dla budynków przemysłowych i magazynowych było o ponad 38 proc. więcej niż w 2005 r. Natomiast wzrost udzielonych pozwoleń na budowę bloków wielorodzinnych sięga prawie jednej trzeciej. Inwestorzy indywidualni zamierzają podjąć się budowy ponad 78 tys. domów jednorodzinnych, a więc o ok. 22 proc.więcej niż w 2005 r. Ten wzrost zainteresowania budownictwem jednorodzinnym, to skutek drożyzny panującej na rynku nieruchomości. Coraz więcej osób uznaje, że bardziej opłacalne od kupna mieszkania jest wybudowanie domu. Rozwój budownictwa będzie miał bardzo korzystny wpływ na funkcjonowanie całej branży budowlanej jak i firm związanych z wyposażeniem mieszkań.

Wywłaszczenia z poślizgiem

Z powodu kłopotów z wykupem gruntów pod Autostradową Obwodnicę Wrocławia trzeba było zmienić kolejność prac przy tej inwestycji i rozpocząć ją od budowy mostu, przez który będzie wiodła ta trasa. Natomiast udało się wykupić działki pod budowę drogi ze Zgorzelca do Bolesławca stanowiącą fragment autostrady ze Zgorzelca do Krzyżowej. Prace powinny się tu rozpocząć w marcu. Natomiast nie zakończyły się sprawy wywłaszczeniowe na terenach między Bolesławcem a Krzyżową, a dopiero po wybudowaniu tego odcinka powstanie autostrada łącząca Zgorzelec z Krzyżową. Procedura przejmowania gruntów jest długa, bo od każdej decyzji są trzy instancje odwoławcze. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad zapewnia, że za trzy miesiące powinna mieć prawo do kilkunastu ostatnich już nieruchomości, z wykupem których są największe kłopoty. To oznacza, że w drugim półroczu będzie można realizować prace na odcinku od Bolesławca do Krzyżowej. Finał całej inwestycji ma nastąpić w grudniu, 2008 r. Jeżeli ten termin nie zostanie dotrzymany, to przepadnie 252 mln euro dotacji z Unii Europejskiej na budowę autostrady.

Powstaną metropolie

Wiele inwestycji, choćby drogowych, gminny powinny realizować wspólnie i razem występować o wsparcie na ten cel ze środków Unii Europejskiej. Taki scenariusz działania będzie możliwy po utworzeniu metropolii, które skupiałyby duże miasta i sąsiadujące z nimi gminy oraz powiaty. Razem będą zabiegać nie tylko u unijne środki, ale także rozwiązywać problemy komunikacyjne, ochrony środowiska czy edukacji. Prawnicy Unii Metropolii Polskich przygotowują już tzw. ustawę metropolitalną, która powinna być gotowa jeszcze w tym roku. Projektowane zmiany zakładają powstanie dwunastu metropolii, w tym wrocławską. Podobne rozwiązania sprawdzają się na Zachodzie, a funkcjonujące tam wzorce samorządowcy muszą zaadaptować do polskich realiów. Mają do wyboru albo rozwiązanie zakładające zrzeczenie się części swoich kompetencji przez władze gminy czy powiatu na rzecz metropolii, albo utworzenie urzędu nadprezydenta, który będzie zarządzał częścią wspólną całej aglomeracji.

Taniej w dyskontach

Boom na rynku nieruchomości sprawia, że świetnie wiedzie się sklepom i hurtowniom z materiałami budowlanymi. W bieżącym roku klienci zostawią tam prawie 20 mld zł, a więc o ponad 11 proc. więcej niż w 2006 r. Będzie to efekt zarówno ilościowego zwiększenia sprzedaży jak i podwyżek cen. Z powodu znacznego wzrostu popytu materiały podrożały w ostatnich miesiącach o kilka, a nawet o kilkadziesiąt procent. W przypadku niektórych artykułów, np. cementu są kłopoty z jego terminową dostawą. Podobnie jak w minionym, tak i w tym roku największe obroty uzyskają markety budowlane. Najchętniej zaopatrują się w nich indywidualni klienci budujący nowe domy i remontujący mieszkania. Gorzej wiedzie się drobnym sklepom. Przegrywają w konkurencji z dużymi zagranicznymi sieciami marketów, które doprowadziły do konsolidacji handlu materiałami budowlanymi. Hipermarkety zdominowały już sprzedaż w dużych aglomeracjach i teraz zamierzają rozbudowywać swoją sieć, w mniejszych miejscowościach. Wkrótce marketom przybędzie poważna konkurencja, jakim są dyskonty budowlane handlujące na skromniejszej powierzchni tańszymi towarami. Wykonanie remontu mieszkania stanie się realnym przedsięwzięciem także dla klientów ze skromniejszym portfelem.

Modny Brochów

Deweloperzy coraz chętniej budują na wrocławskim Brochowie. Obecnie powstają tu kompleksy budynków, w których zamieszka kilkaset osób. W niedalekiej przyszłości osiedle ma liczyć 17 tys. mieszkańców, a więc ponad czterokrotnie więcej niż obecnie. Architekci zadbali, aby przy tym rozwoju Brochów nie zatracił swojego kameralnego charakteru. Zdecydowano się tu m.in. na ograniczenie wysokości zabudowy. Osiedle, położone zaledwie 6 km od centrum Wrocławia, nadal będzie przypominało małe miasteczko. Wszystko wskazuje na to, że otoczony zielenią Brochów wkrótce upodobni się do Biskupina czy Sępolna, a więc do jednych z najbardziej modnych osiedli Wrocławia. Z kolei gmina zamierza wyremontować dojazdy do Brochowa. W tym roku rozpoczną się prace na ul. Krakowskiej i Bardzkiej, a docelowo powstanie tu trasa z Brochowa przez Jagodno do ul. Zwycięskiej. Niewykluczone, że gmina zdecyduje się też na odbudowę mostu na ul. Brochowskiej.

Adaptacja pustostanów

Zarząd Zasobu Komunalnego Wrocławia zamierza w tym roku przeznaczyć ok.7 mln zł na remonty mieszkań socjalnych i zamiennych. Czekają na nie zarówno osoby, które muszą być wykwaterowane z powodu m.in. modernizacji czy rozbiórki budynków, jak i wrocławianie znajdujący się w trudnej sytuacji finansowej. Najczęściej takich najemców stać na czynsz w mieszkaniu zastępczym, który wynosi 85 groszy za mkw. Gmina zwykle remontuje pojedyncze pustostany opuszczone przez lokatorów. W ciągu ostatnich trzech lat w ręce nowych najemców przeszło niespełna tysiąc takich lokali i dziesięć całych budynków. Remont w jednym z takich domów, przy ul. Mieleckiej został zakończony w styczniu. Na podobną adaptację na mieszkania socjalne i zastępcze czeka kilka innych budynków w mieście i co najmniej sto, wytypowanych już, pojedynczych pustostanów. Remont każdego z nich kosztuje przeciętnie 20 tys. zł.

Rekord na przetargu

W końcu stycznia miasto wystawiło na przetarg jedną z ostatnich, przeznaczonych na sprzedaż, kamienicę na wrocławskim Rynku. Podczas licytacji najwyższą kwotę – 50 mln zł zaoferowała firma Residence Development należąca do międzynarodowego funduszu, którego jednym z udziałowców jest rodzina królewska z Arabii Saudyjskiej. Fundusz jest dobrze znanym inwestorem we Wrocławiu, bo kupił już kilka atrakcyjnych działek i budynków w mieście. Nowy właściciel za kamienicę nie zapłaci 50 mln zł, ale o 30 proc. mniej. Taki upust wynika z przepisów i jest stosowany w przypadku zabytkowych obiektów. A sprzedana kamienica, to secesyjny, pięciokondygnacyjny budynek, w którym mieścił się dom handlowy Trautnera. Po remoncie w kamienicy znajdzie się restauracja, biura, a najwyższe piętra zostaną przeznaczone na apartamenty. Budynek ma ok.2,3 tys. m kw. powierzchni i po uwzględnieni upustu jego metr kosztował 19 tys. zł. To rekordowa cena na wrocławskim rynku nieruchomości. Jego znawcy uważają, że zainwestowane pieniądze na pewno się zwrócą w ciągu kilku lat, o ile uda się wynająć powierzchnie po atrakcyjnych, znacznie wyższych od stosowanych obecnie, stawkach czynszu.

Niesprawiedliwe sankcje

Aby zasiedlić budynek nie wystarczy go wybudować, ale trzeba także zawiadomić powiatowego inspektora nadzoru budowlanego o zakończeniu inwestycji i uzyskać pozwolenie na użytkowanie. Jeżeli te formalności nie zostaną dopełnione, to inwestor zostanie ukarany za nielegalne korzystanie z obiektu. Kara jest wyliczana według wzoru zapisanego w prawie budowlanym i w przypadku domu jednorodzinnego wynosi 10 tys. zł. Jednak kryteria ustalania kar budzą wiele wątpliwości. Sankcje uzależnione są bowiem od kategorii budynków i nie różnicują ich wielkości. Taką samą karę zapłaci więc właściciel małego sklepu jak i marketu. Poza tym deweloperzy narzekają, że nadzór budowlany nie nadąża z kontrolami poprzedzającymi wydanie pozwolenia na użytkowanie. Z przepisów prawa budowlanego wynika, że powinna być ona przeprowadzona w ciągu trzech tygodni, a praktycznie niejednokrotnie trzeba na nią czekać 2-3 miesiące.

Zyskają właściciele

Trybunał Konstytucyjny uznał, że właściciel mieszkania, które jest zajmowane przez lokatora z wyrokiem eksmisyjnym będzie mógł się domagać od gminy odszkodowania w wysokości rynkowego czynszu. Ten wyrok na pewno zmieni nastawienie samorządów do problemu budowy mieszkań socjalnych. Do tej pory gminy nie były zbytnio zdopingowanie do realizacji tych zadań, bo płaciły właścicielowi dużo mniejsze kwoty stanowiącą różnicę między czynszem za mieszkanie a stawką wolnorynkową. Z wyroku Trybunału wynika też, że pełnych odszkodowań będą mogli się domagać właściciele, których sądowe sprawy zostały już zamknięte. Teraz będzie można je wznowić, więc samorządy muszą się liczyć ze sporymi wydatkami. Skala problemu jest duża, bo np. Wrocław ma ponad 400 wyroków eksmisyjnych z prawem do lokalu socjalnego.

Spór o definicję

W ciągu najbliższych kilku tygodni Ministerstwo Budownictwa ostatecznie ustali definicję budownictwa społecznego, które zgodnie z przepisami Unii Europejskiej będzie mogło być objęte preferencyjną 7-procenową stawką VAT-u. Z uzgodnień resortu wynika, że taki podatek ma dotyczyć mieszkań o powierzchni do 120 m kw. i domów do 220 m kw. Przy większych inwestycjach 22-procentowy VAT obejmowałby powierzchnię ponad te limity. Preferencyjna stawka ma dotyczyć mieszkań i domów kupowanych od deweloperów, spółdzielni mieszkaniowych, innych inwestorów. Natomiast w przypadku budynków stawianych systemem gospodarczym trzeba by płacić 22 proc. podatku, bo przepisy UE rozstrzygające o stosowaniu preferencyjnej stawki nie przewidują takiego sposobu budowania. Rządowych propozycji nie akceptują przedstawiciele branży budowlanej. Ich zdaniem, prawie połowa Polaków stawia domy właśnie sposobem gospodarczym, bo nie stać ich na zakup gotowej nieruchomości. Dlaczego więc najbiedniejsi obywatele mają za materiały, usługi płacić 22 proc. stawkę? Resort proponuje też, aby w przypadku usług preferencyjny VAT stosować wówczas, gdy wydatki na materiały nie przekroczą 50 proc. kosztów remontu. Branża budowlana domaga się, aby ten odsetek udziału materiałów wynosił co najmniej 70 proc.

Zyski z nieruchomości

Coraz więcej osób inwestuje swoje pieniądze w deweloperskie i budowlane spółki giełdowe, a także w fundusze inwestycyjne związane z branżą nieruchomości. Na tym inwestowaniu można dobrze zarobić, o czym świadczą ubiegłoroczne wyniki - giełdowy indeks WIG Budownictwo wzrósł o ok. 120 proc., a udziały niektórych funduszy podrożały o kilkadziesiąt procent. Wszystko to jest efektem boomu panującego na rynku nieruchomości. Najbardziej zarobiły te fundusze, które inwestowały środki, także za granicą, w konkretne obiekty takie jak centra handlowe czy osiedla mieszkaniowe. Jednak eksperci przestrzegają, że zyski rzędu kilkunastu czy kilkudziesięciu procent nie będą gwarantowane, co roku. Ceny nieruchomości mają, bowiem rosnąć w tempie wolniejszym niż w 2006 r. Natomiast inwestowanie samodzielne lub za pośrednictwem funduszy na giełdzie zawsze obarczone jest sporym ryzykiem. Wartość poszczególnych spółek budowlanych uzależniona jest, bowiem nie tylko od ich własnych osiągnięć, ale także od sytuacji na giełdzie.

Wydarzenia giełdowe w 2007 r.

DI, PAP 28.12.2007 12:24

Rok 2007 r. był rekordowy pod względem rozwoju warszawskiej giełdy i giełdowych debiutów, pochodzących z sektora prywatnego. Nadal trwał konflikt w PZU i zmiany personalne w zarządzie tej spółki. Doszło też do fuzji bankowych: Pekao SA i BPH oraz DnB NORD Polska i BISE.
Przypominamy najważniejsze wydarzenia giełdowe w 2007 r.

STYCZEŃ

4.1. - MSP odwołało się od niekorzystnego dla Polski wyroku sądu belgijskiego w sprawie sporu z Eureko. Belgijski sąd pierwszej instancji oddalił w całości powództwo Polski w sprawie unieważnienia wyroku Trybunału Arbitrażowego w Londynie z sierpnia 2005 r.

9.1. - MSP odwołało się od drugiego wyroku belgijskiego sądu pierwszej instancji w sprawie bezstronności jednego z arbitrów Trybunału Arbitrażowego - sędziego Stephena M. Schwebla.

16.1. - Eureko odwołuje swoich przedstawicieli z zarządu PZU. Od listopada 2006 r. przedstawiciele ci byli zawieszeni ze względu na spór o możliwość wykonywania tych funkcji między Eureko a Skarbem Państwa.

25.1. - Rząd przyjął harmonogram prywatyzacji stoczni: gdańskiej, gdyńskiej oraz szczecińskiej. Umowy z inwestorami mają być podpisywane w 2007 i 2008 roku.

31.1. - Po konkursie na prezesa i dwóch wiceprezesów zarządu PKO BP rada nadzorcza nie dokonuje wyboru tych członków zarządu. Rada rozmawiała z 9 kandydatami na prezesa, w tym - b. premierem Kazimierzem Marcinkiewiczem oraz z 40 kandydatami na dwóch wiceprezesów.

LUTY

8.2. - MSP informuje, że PZU nie wypłaci dywidendy za 2006 r.

13.2. - Trzygodzinne zawieszenie notowań na GPW. Przyczyną były problemy techniczne z przekazywaniem zleceń z biur maklerskich do systemu transakcyjnego Giełdy.

15.2. - MSP informuje, że nie pracuje nad utworzeniem grupy finansowej z PKO BP i PZU.

19.2. - Po informacjach z ministerstwa pracy, że planowane jest przekazanie zarządzania środkami z OFE do ZUS po przejściu obecnych członków OFE na emeryturę, Komisja Nadzoru Finansowego publikuje ekspertyzę wskazującą, że byłoby to złamaniem zasad reformy emerytalnej.

23.2. - Rada nadzorcza PKO BP wybrała dwóch nowych wiceprezesów banku: Roberta Działaka i Stefana Świątkowskiego, ale nie prezesa. Rada zdecydowała, że będzie nowy konkurs na prezesa banku oraz dwóch wiceprezesów.

27.2. - Sejm rozpoczyna prace nad "podatkiem Religi", czyli ryczałtem na leczenie ofiar wypadków pobieranym od składki komunikacyjnego OC. Prace zostały zakończone w maju.

16.3. - KNF informuje, że w związku z wejściem w życie ustawy lustracyjnej będzie wysyłać zawiadomienia o konieczności złożenia oświadczenia lustracyjnego także do członków władz zagranicznych spółek notowanych na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Kilka dni potem IPN informuje, że w razie niezłożenia oświadczenia - nie może zastosować sankcji.

19.3. - Warszawska Giełda zmienia indeksy. Zamiast MIDWIG obliczany jest mWIG40, a zamiast WIRR - sWIG80. WIG20 pozostaje na razie bez zmian.

29.3. - Trybunał Stanu w postępowaniu w drugiej instancji uznał, że sprawa Emila Wąsacza, ministra skarbu w rządzie Jerzego Buzka, wróci do TS pierwszej instancji. TS rozpatrywał zażalenie Sejmu na swoją decyzję z listopada ub.r., w której uznał, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych i umorzył sprawę. Sejm chciał pociągnąć Wąsacza do odpowiedzialności za prywatyzację PZU, TP SA i Domów Towarowych Centrum.

KWIECIEŃ

11.4. - Pełniącym obowiązki prezesa PKO BP zostaje wiceprezes banku Rafał Juszczak.

25.4. - RPP podniosła, po raz pierwszy od sierpnia 2004 r., stopy procentowe. Wszystkie stopy procentowe wzrosły o 25 pkt bazowych. Główna stopa NBP jest na poziomie 4,25 proc. Od marca 2005 roku do lutego 2006 r. stopy były obniżane. Stopa referencyjna spadła w tym okresie z 6,50 proc. do 4 proc.

27.4. - UniCredit wybiera GE Money do rozmów w sprawie kupna wydzielonej części banku BPH, czyli tzw. mini-BPH, liczącego 200 oddziałów. Zakupem mini-BPH zainteresowane były - poza GE - także hiszpański Santander, francuskie BNP Paribas oraz Credit Mutuel, a także Raiffeisen.

MAJ

9.5. - Ministerstwo Skarbu Państwa zdecydowało o utworzeniu dwóch grup energetycznych: Polskiej Grupy Energetycznej (PGE) i Energetyki Południe, które chce wprowadzić na giełdę w 2008 roku.

11.5. - Zarząd Narodowego Banku Polskiego powołał Biuro ds. Integracji ze Strefą Euro. Jego głównym zadaniem będzie opracowanie raportu dotyczącego pełnego uczestnictwa w trzecim etapie Unii Gospodarczej iĂĄWalutowej, czyli strefie euro.

15.5. - Bankowa komisja śledcza odwołała na wniosek Andrzeja Dery (PiS), Artura Zawiszę (PR) ze stanowiska przewodniczącego i powołała na jego miejsce Adama Hofmana (PiS). Zawisza, który był posłem PiS, przeszedł do partii tworzonej przez Marka Jurka.

17.5. - Rada nadzorcza PKO BP zakończyła konkurs na prezesa zarządu banku bez wybrania prezesa i postanowiła ogłosić nowy, czwarty z kolei, konkurs na prezesa PKO BP. Tydzień wcześniej rada spotkała się z dwojgiem kandydatów na stanowisko prezesa banku, wyłonionych w trzecim konkursie - Marią Pasło-Wiśniewską i Andrzejem Klesykiem (obecnie prezesem PZU).

28.5. - Na warszawskiej Giełdzie debiutuje 300. spółka - Budvar.

CZERWIEC

2.6. - Nowym szefem nadzoru bankowego został prof. Alfred Janc. Zastąpił na tym stanowisku Wojciecha Kwaśniaka, który złożył dymisję.

5.6. - Rząd przyjmuje "pakiet Kluski", szereg działań legislacyjnych i organizacyjnych, mających na celu ułatwianie rejestracji działalności gospodarczej, ograniczenie biurokracji krępującej rozwój przedsiębiorstw oraz ułatwianie inwestycji. Pakiet przewidywał m.in. po raz kolejny wprowadzenie "jednego okienka" do rejestracji firmy.

15.6. - GPW wprowadza nowy indeks (liczony od 18 czerwca) - WIG- Deweloperzy.

LIPIEC

13.7. - Prezydent podpisuje ustawę o "podatku Religi".

18.7. - PKO BP podpisuje umowę o współpracy z brytyjskim NatWest (Grupa RBS). Celem jest oferowanie usług finansowych dla Polaków w Wielkiej Brytanii.

19.7. - Wicepremier, minister finansów Zyta Gilowska informuje o pracach nad opóźnieniem w konsolidacji nadzoru bankowego z Komisją Nadzoru Finansowego, przewidzianą na 1 stycznia 2008 r. Projekt ustawy wpłynął do Sejmu 22 sierpnia. Termin miał być przesunięty na 2013 r.

19.7. - PO składa wniosek do TK o zbadanie konstytucyjności "podatku Religi". Po wyborach parlamentarnych 21 października sprawa nie była już rozpatrywana ze względu na zasadę dyskontynuacji.

SIERPIEŃ

3.8. - GE Money podpisał umowę z UniCredit w sprawie kupna mini- BPH. Wartość transakcji wynosi ponad 625,5 mln euro.

8.8. - Komisja Nadzoru Bankowego zgodziła się na powołanie na stanowisko prezesa PKO BP Rafała Juszczaka, pełniącego od końca czerwca stanowisko prezesa banku.

30.8. - Na GPW rusza nowy rynek dla spółek innowacyjnych - NewConnect. Na pierwszej sesji zadebiutowały Digital Avenue, S4E, Viaguara, Wrocławski Dom Maklerski i Virtual Vision.

31.8. - Prezes PZU Jaromir Netzel został odwołany w trybie natychmiastowym przez resort skarbu po tym, gdy poprzedniego dnia został zatrzymany przez ABW.

WRZESIEŃ

4.9. - Na stanowisko prezesa PZU minister skarbu Wojciech Jasiński powołał Agatę Rowińską, wcześniej wiceprzewodniczącą rady nadzorczej PZU.

PAŹDZIERNIK

1.10. - Wchodzi w życie "podatek Religi". Nowelizacja prawa została zaskarżona do Trybunału Konstytucyjnego przez Platformę Obywatelską. PZU zapowiada, że nie podniesie składek za OC.

3.10. - Nadzór bankowy zgadza się na podział banku BPH, co jest niezbędne do zakończenia fuzji Pekao SA i BPH.

5.10. - Trybunał Stanu postanowił odroczyć bez podania nowego terminu rozprawę przeciwko b. ministrowi skarbu Emilowi Wąsaczowi. Wniosek o odroczenie złożyła obrona w związku z rozwiązaniem Sejmu. Oskarżenie przychyliło się do tego wniosku.

9.10. - Sejmowa komisja śledcza ds. banków w swoim raporcie postawiła zarzuty m.in. Markowi Borowskiemu i Grzegorzowi Kołodce w związku z prywatyzacją Banku Śląskiego. Raport składał się z dwóch części. W pierwszej komisja opisała, bez wyciągania wniosków, kwestię domniemanego konfliktu interesów, w jakim miał znaleźć się b. prezes NBP Leszek Balcerowicz jako jednocześnie szef nadzoru bankowego i fundator CASE, otrzymującej dotacje od banków. W drugiej części opisane zostały prace nad zbadaniem prywatyzacji BSK oraz przyczyny złożenia wniosków do prokuratury.

19.10. - Na warszawskiej giełdzie zadebiutowała spółka Plaza Centers. Plaza Centers jest pierwszą spółką notowaną jednocześnie na głównym parkiecie London Stock Exchange i w Warszawie.

19.10. - GE Money uzyskał zgodę Komisji Europejskiej na zakup części Banku BPH.

26.10. - Ministerstwo Skarbu Państwa odstąpiło od umowy sprzedaży akcji PZU z 5 listopada 1999 r., tłumacząc to naruszaniem umowy przez Eureko. Według MSP, Eureko naruszyło umowę, zwracając się do międzynarodowego arbitrażu w celu rozstrzygnięcia konfliktu z polskim Skarbem Państwa. Eureko uznało te działania za prawnie nieskuteczne.

30.10. - Na GPW pobity rekord rocznej liczby debiutów. Debiuty Asbis i Integer.pl oznaczają przekroczenie dotychczasowego rekordu 62 giełdowych debiutów w jednym roku w 1997 r.

31.10. - Sąd Apelacyjny w Brukseli odrzucił zarzuty Polski o brak bezstronności sędziego Stephena M. Schwebla, jednego z sędziów Trybunału Arbitrażowego w Londynie w sporze Eureko z Polską.

LISTOPAD

9.11. - Rejestracja połączenia banków DnB NORD Polska i BISE. Rozmowy nt. połączenia banków rozpoczęły się we wrześniu 2006 r.

11.11. - Do dymisji podają się wiceministrowie skarbu: Paweł Szałamacha i Paweł Piotrowski.

14.11. - Reprezentujący Polskę w radzie dyrektorów EBOR Kazimierz Marcinkiewicz informuje, że nie jest wykluczony udział EBOR w rozwiązaniu sporu polskiego rządu z Eureko w sprawie PZU.

15.11. - Prezydent Lech Kaczyński wniósł do Sejmu projekt nowelizacji ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, przesuwający datę połączenia nadzoru bankowego z Komisją Nadzoru Finansowego na 2013 r. Sejm w dalszych pracach odrzucił projekt w pierwszym czytaniu.

16.11. - Nowy minister skarbu Aleksander Grad obejmuje urząd. Zapowiada przygotowanie czteroletniego programu prywatyzacji.

21.11. - Nowymi wiceministrami skarbu zostają: Jan Bury, Krzysztof Żuk, Michał Chyczewski, Zdzisław Gawlik i Krzysztof Łaszkiewicz.

21.11. - Minister skarbu Aleksander Grad informuje, że przed zmianą rządu Ministerstwo Skarbu Państwa zwróciło się do PZU o wykreślenie Eureko z księgi akcjonariuszy. Wniosek był niekompletny. MSP zapowiada też przygotowanie bilansu otwarcia nt. Eureko.

26.11. - Sąd apelacyjny w Brukseli odrzucił wniosek Polski o anulowanie wyroku Trybunału Arbitrażowego w Londynie z 2005 r., przyznającego rację Eureko w sporze z Polską.

30.11. - Sąd zarejestrował fuzję Pekao SA i Banku BPH. Następnego dnia dochodzi do skutku formalne połączenie banków.

GRUDZIEŃ

6.12. - Ministerstwo Skarbu zapowiada konkursy do rad nadzorczych 11 spółek Skarbu Państwa, m.in. PKO BP, Agencji Rozwoju Przemysłu i spółkach energetycznych. Minister skarbu Aleksander Grad podpisał zarządzenie w sprawie konkursów do rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa.

10.12. - PKO BP otworzył swoją pierwszą placówkę w Londynie. Zamierza w niej sprzedawać na początku kredyty hipoteczne.

12.12. - Resort skarbu przedłużył termin składania wiążących ofert na kupno Stoczni Gdynia - do 20 grudnia.

14.12. - Setny debiut giełdowy. Debiut na alternatywnym rynku NewConnect spółki Blumerang PRE IPO. Jest to 22. spółka na NewConnect i setny debiut giełdowy po uwzględnieniu debiutów z rynku regulowanego i alternatywnego.

14.12. - Minister Skarbu Państwa Aleksander Grad powołał nowy zarząd PZU. Nowym prezesem zarządu został Andrzej Klesyk. Klesyk zastąpił powołaną na początku września br. prezes PZU Agatę Rowińską. W skład zarządu weszli również Witold Jaworski oraz Rafał Stankiewicz.

http://www.pb.pl